Julia Wendell – dlaczego kłamała, że jest Madeleine McCann?

Julia Wendell twierdziła, że jest zaginioną dziewczynką. Dlaczego to zrobiła? Historia Julii Wendell to przykład jednego z najbardziej medialnych przypadków rzekomego fałszerstwa tożsamości w ostatnich latach. Młoda Polka twierdziła, że jest Madeleine McCann – brytyjską dziewczynką, która zaginęła w 2007 roku w Portugalii. Sprawa ta przyciągnęła uwagę mediów na całym świecie, doprowadziła do międzynarodowego śledztwa i licznych spekulacji. Jednak testy DNA ostatecznie wykazały, że Julia nie ma żadnego związku z rodziną McCann, co wzbudziło pytania o jej motywacje oraz ewentualne intencje fałszerstwa.

Jak Julia Wendell przekonała świat?

Julia zaczęła publikować swoje twierdzenia na Instagramie w 2023 roku, sugerując, że mogła być porwaną Madeleine McCann. Przedstawiła kilka „dowodów”, które miały wspierać tę teorię, m.in.:

podobieństwo rysów twarzy do Madeleine,

charakterystyczne znamię w oku, podobne do tego, jakie miała zaginiona dziewczynka,

niejasne informacje na temat własnego dzieciństwa i braki w dokumentacji rodzinnej.

Jej historia szybko zdobyła popularność w mediach społecznościowych, a zainteresowanie podsycała dr Fia Johansson – samozwańcza medium i prywatna detektywka, która zaczęła promować twierdzenia Julii.

Co mogło kierować dziewczyną do takich działań?

Jednym z kluczowych aspektów, które mogły wpłynąć na zachowanie Julii, jest poszukiwanie własnej tożsamości. Według jej własnych słów, miała trudne dzieciństwo, czuła się wyobcowana w rodzinie i miała wątpliwości co do swojego pochodzenia. Osoby z niepewną tożsamością często poszukują alternatywnych narracji, które pozwolą im zrozumieć siebie i nadać sens własnemu życiu. Przekonanie, że może być kimś innym, mogło stanowić dla niej mechanizm radzenia sobie z wewnętrznymi konfliktami.